Elektrische veiligheid blijft van het grootste belang in constructie- en onderhoudswerkzaamheden, waarbij een goede aarding een van de meest kritische aspecten is. Van de verschillende betrokken componenten vormt metalen flexibele buis (MFC) unieke uitdagingen bij gebruik als aardingspad. Recente discussies in de elektrische gemeenschap hebben de wijdverspreide verwarring benadrukt over wanneer en hoe deze buizen veilig kunnen dienen als aardingsgeleiders voor apparatuur.
In tegenstelling tot veelvoorkomende aannames, kwalificeren niet alle metalen flexibele buizen als acceptabele aardingspaden. De National Electrical Code (NEC) stelt strenge eisen aan vloeistofdichte flexibele metalen buizen (LFMC) bij gebruik als aardingsgeleider voor apparatuur. Deze voorschriften bestaan omdat onjuiste aarding via flexibele buizen aanzienlijke veiligheidsrisico's kan creëren tijdens elektrische storingen.
Elektrotechnische professionals moeten zich houden aan deze essentiële vereisten bij het overwegen van metalen flexibele buizen voor aardingsdoeleinden:
Alle LFMC-installaties moeten gebruikmaken van vermelde fittingen die specifiek voor dit doel zijn ontworpen. Deze componenten worden onderworpen aan strenge tests om een goede geleidbaarheid en mechanische sterkte te garanderen. Substandaard fittingen kunnen de effectiviteit van het gehele aardingssysteem in gevaar brengen.
Voor buizen met een afmeting tussen 3/8-inch en 1/2-inch (12-16 mm metrisch) mag de overstroombeveiliging van het circuit niet meer dan 20 ampère bedragen. Deze beperking geldt voor verlichtingscircuits en vergelijkbare toepassingen met lage stroomsterkte.
Buizen van 3/4-inch tot 1 1/4-inch (21-35 mm) hebben complexere vereisten. De circuitbeveiliging mag niet meer dan 60 ampère bedragen en het aardingspad mag geen kleinere flexibele metalen buizen bevatten, die kunnen falen bij hoge foutstromen.
De totale lengte van flexibele metalen buis in een aardingspad mag niet meer dan 6 voet (1,8 meter) bedragen. Deze beperking regelt de impedantie in het aardingscircuit en zorgt ervoor dat het foutstromen correct kan geleiden.
Buizen met roestvrijstalen kernen vereisen aanvullende aardingsgeleiders vanwege de relatief slechte geleidbaarheid van roestvrij staal in vergelijking met andere metalen.
Zelfs bij het voldoen aan alle standaardvereisten, vereisen installaties met trillingen of beweging extra voorzorgsmaatregelen. De NEC vereist in deze situaties afzonderlijke aardingsgeleiders voor apparatuur, omdat mechanische belasting de buisverbindingen in de loop van de tijd kan aantasten.
De uitgebreide voorschriften vloeien voort uit fundamentele elektrische principes. Flexibele metalen buizen hebben inherent een hogere weerstand dan massieve geleiders en hun verbindingen kunnen in de loop van de tijd verslechteren. Deze factoren kunnen de juiste geleiding van foutstromen verhinderen, waardoor mogelijk onder spanning staande oppervlakken achterblijven tijdens elektrische storingen.
Het begrijpen van deze vereisten helpt ervoor te zorgen dat elektrische systemen voldoen aan de veiligheidsnormen en tegelijkertijd betrouwbare prestaties leveren. Zoals bij alle elektrische werkzaamheden is naleving van de codevereisten en specificaties van de fabrikant essentieel om gevaarlijke situaties te voorkomen.